Assalamualaikum.
Sa ating mga graduates…
sa mga magulang na nagsakripisyo…
at sa mga gurong hindi sumuko…
Ngayon, hindi lang ito simpleng selebrasyon.
Ngayon… patunay ito.
Patunay na kinaya mo.
Patunay na lumaban ka.
Patunay na kahit nahirapan ka…
hindi ka sumuko.
Congratulations.
Pero pakinggan mo ito—
hindi ito madali… pero ito ang totoo.
Hindi magiging madali ang buhay pagkatapos nito.
May mga araw na maliligaw ka.
May mga plano na hindi matutupad.
May mga pagkakataon na tatanungin mo ang sarili mo—
"Kaya ko pa ba?"
"Tama ba ang ginagawa ko?"
At oo…
madadapa ka.
Magkakamali ka.
May mga “detours” kang dadaanan—
mga liko sa buhay na hindi mo inaasahan.
Pero tandaan mo ito:
Ang pagbagsak… hindi kabiguan.
Ang hindi pagbangon—yun ang tunay na pagkatalo.
Kaya bumangon ka.
Paulit-ulit.
Kahit ilang beses ka pang matumba.
Dahil ang mundo—
hindi para sa mga perpekto.
Para ito sa mga taong hindi sumusuko.
Habang bata ka pa…
Mangarap ka nang malaki.
Huwag mong liitan ang pangarap mo dahil sa takot.
Huwag mong limitahan ang sarili mo dahil lang sa duda.
Mangarap ka ng bagay na kinakatakutan mo.
Mangarap ka ng bagay na parang imposible.
Abutin mo ang pinakamaliwanag na bituin.
At habulin mo ito—
kahit mahirap… kahit matagal… kahit mag-isa ka.
Pero habang hinahabol mo ang pangarap mo—
Huwag mong kakalimutan kung saan ka nanggaling.
Tingnan mo ang mga magulang mo.
May mga sakripisyo silang hindi mo nakita.
May mga pagod silang hindi nila ipinakita.
Tingnan mo ang mga guro mo.
Naniniwala sila sa’yo—
kahit minsan ikaw mismo, hindi ka naniniwala sa sarili mo.
Nandito ka ngayon… dahil may naniwala sa’yo.
Kaya huwag na huwag mong susukuan ang sarili mo.
Mga graduates…
Ang edukasyon mo—
hindi lang para yumaman.
Hindi lang para magtagumpay.
Hindi lang para sa pangarap mo.
Ito ay responsibilidad.
Dahil ang totoo—
Ang kinabukasan ng Pilipinas… nasa kamay ninyo.
Sa bawat desisyon mo…
Sa bawat hakbang mo…
Sa bawat prinsipyo na pipiliin mong panindigan…
hinuhubog mo ang bansa na ating iiwan sa susunod na henerasyon.
Kaya hinahamon ko kayo:
Maging henerasyon na hindi puro reklamo—kundi solusyon.
Maging henerasyon na hindi nagkakawatak-watak—kundi nagkakaisa.
Maging henerasyon na hindi nawawalan ng pag-asa—kundi nagbibigay nito.
Tumulong ka.
Tumindig ka.
Gawin mo ang tama—
kahit mahirap… lalo na kung mahirap.
Darating ang araw…
May magtatanong:
"Anong klaseng henerasyon kayo?"
At ang sagot mo—
Hindi sa salita.
Kundi sa ginawa mo.
Kaya humakbang ka.
Humakbang ka nang may tapang.
Humakbang ka nang may direksyon.
Humakbang ka nang may apoy sa puso.
At kapag dumating ang araw na susubukin ka ng buhay—
Balikan mo ang araw na ito.
Alalahanin mo kung sino ka.
Alalahanin mo kung ano ang nalagpasan mo.
At tandaan mo—
Hindi ka umabot dito… para lang hanggang dito.
Muli—
Congratulations, graduates.
Gumawa kayo ng kinabukasan
na ipagmamalaki ng pamilya ninyo…
ipagmamalaki ng bayan ninyo…
at higit sa lahat—ipagmamalaki ninyo sa sarili ninyo.
Maraming salamat. Mabuhay kayong lahat.
Ross is known as the Pambansang Blogger ng Pilipinas - An Information and Communication Technology (ICT) Professional by profession and a Social Media Evangelist by heart.
댓글 쓰기